Λέσχη Ανάγνωσης Αγίας Βαρβάρας

. Ο Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε στη Σύρο και καταγόταν από τη μεριά του πατέρα του από τα Κύθηρα και από τη μεριά της μητέρας του από τη Χίο. Η οικογένειά του φιλοδοξούσε να σπουδάσει ο Γεώργιος θεολογία, οι οικονομικές συνθήκες ζωής τους όμως δεν το επέτρεψαν. Παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στη γενέτειρά του και μαθήματα γυμνασίου στην Αθήνα ως το 1870, οπότε τέλειωσε το σχολείο και έφυγε για τρεις μήνες στο Ταγκαρόγκ της Ρωσίας για να εργαστεί ως υπάλληλος σιτεμπόρου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα στράφηκε προς το χώρο του θεάτρου, συμμετέχοντας σε παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων (σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων είχε συμμετάσχει σε μια παράσταση τραγωδίας στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού). Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία ξεκίνησε γύρω στο 1872, όταν δημοσίευσε ποιήματα στο περιοδικό Φως. Ακολούθησε το 1873 η έκδοση της ποιητικής συλλογής Συλλογή Λυρικών Ασμάτων και της κωμωδίας Από γαμβρός παράνυμφος, ενώ σταθμός στην πορεία του υπήρξε η έκδοση της σατιρικής ποιητικής συλλογής του Τα τρα...

Ο Γεώργιος Σουρής με τη σατιρική πένα του, όταν το 1885 η Κυβέρνηση του Θεόδωρου Δηλιγιάννη αποφάσισε να εφαρμόσει αιματηρές οικονομίες, έγραψε στον ΡΩΜΗΟ, ένα διάλογο μεταξύ Φασουλή και Περικλή: Καταργούμε τις δυνάμεις της ξηράς και της θαλάσσης καταργούμε τας εντόκους και ατόκους πληρωμάς. Καταργούμε τα ταμεία της Ελλάδας μας συμπάσης Καταργούμε δε και όλας τας εδώ οικοδομάς. Κι επιτρέπουμε μονάχα εις το κράτος ένα σπίτι το λαμπρόν Φρενοκομείον του Ζωρζή Δρομοκαϊτη Και πρώτον μεν εις τον στρατόν πολλά θα ψαλιδίση άλλ' όμως και προβιβαμούς πολλούς θα ξεφουρνίση. Εις την Παιδείαν Περικλή θα παύσουν τους δασκάλους πλην διπλασίους έμαθα θα διορίσουν άλλους. Συγχρόνως προμηνύεται καθαίρεσις παπάδων, αλλά και χειροτόνησις τριάντα δεσποτάδων. Πηγή: Εφ, ΕΜΠΡΟΣ, 15/2/1949

Καπνικαρέα, 1910 Μία σκωπτική περιγραφή των Αθηνών του 1885, όπως αποτυπώθηκε από τον Γεώργιο Σουρή στο  ΡΩΜΗΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ  του 1886 Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν Αθήναι, πόλις παλαιά, αλλά και νεωτάτη, από πολλά κειμήλια και παλαβούς γεμάτη.     Εν πρώτοις μόλις κατεβής εκ του σιδηροδρόμου, ευρίσκεσαι απέναντι βαθείας υπονόμου∙ αλλά καθόσον προχωρείς ο δρόμος μεγαλόνει, και σε κυττάζουν βλοσυρώς και άνθρωποι και όνοι.     Είσαι στον δρόμον του Ερμού, που είθε να μην ήσο, γιατ' είναι σκόνη από μπρος και λάσπη από πίσω.     Αίφνης το πεζοδρόμιον αρχίζει να στενεύη, κι ο ταξειδιώτης παρευθύς οφείλει να κατέβη∙ πλην μόλις το φρικτόν αυτό επιχειρήση βήμα, ευρίσκει εις τα πρόθυρα των Αθηνών το μνήμα, διότι κάρα τρέχοντα παντού από ρητήρος νεκρόν τον ρίπτουν κατάγης ενώπιον κλητήρος.                             ...